अध्याय २२
श्लोक 1
॥ द्वितीयं ब्राह्मणम् ।मन्त्र १ [IV.I.1] जनको ह वैदेहः कूर्चादुपावसर्पन्नुवाच उपावसर्पन् उवाच नमस्तेऽस्तु याज्ञवल्क्यानु मा शाधीति ।स होवाच यथा वै सम्राण् महान्तमध्वानमेष्यन्रथं वा नावं वा समाददीतैवमेवैताभिरुपनिषद्भिः समाहितात्माऽस्य् समाददीत एवम् एव एताभिस् उपनिषद्भिस् समाहितात्मा असि एवं वृन्दारक आढ्यः सन्नधीतवेद उक्तोपनिषत्क इतो विमुच्यमानः क्व गमिष्यसीति ।उक्तोपनिषत्कस् इतस् विमुच्यमानस् क्व गमिष्यसि इति नाहं तद् भगवन् वेद यत्र गमिष्यामीत्य् अथ वै तेऽहं तद्वक्ष्यामि यत्र गमिष्यसीति ।ब्रवीतु भगवानिति
.. dvitIyaM brAhmaNam . mantra 1 ##[IV.I.1]## janako ha vaidehaH kUrchAdupAvasarpannuvAcha upAvasarpan uvAcha namaste.astu yAj~navalkyAnu mA shAdhIti | sa hovAcha yathA vai samrAN mahAntamadhvAnameShyanrathaM vA nAvaM vA samAdadItaivamevaitAbhirupaniShadbhiH samAhitAtmA.asy samAdadIta evam eva etAbhis upaniShadbhis samAhitAtmA asi evaM vR^indAraka ADhyaH sannadhItaveda uktopaniShatka ito vimuchyamAnaH kva gamiShyasIti | uktopaniShatkas itas vimuchyamAnas kva gamiShyasi iti nAhaM tad bhagavan veda yatra gamiShyAmIty atha vai te.ahaM tadvakShyAmi yatra gamiShyasIti | bravItu bhagavAniti
हिन्दी अर्थ
विदेह जनक आसनपर स्थित था । तभी उसके पास याज्ञवल्कर्यजी आये । उनसे जनकने कहा, 'याज्ञवल्क्यज ! कंसे आये ? पञुओोकौ विदेह देशका राजा जनक हुए था अर्थात् उसने राजाका दशेन क रेकी इच्छावालोके लिये अवसर दोनोंहौके लिये भाया हूं ॥ "सम्राट्" यह पद वाजपेय यज्ञ करनेवालेका सूचक है; जो भी
English
Ganaka Vaideha, descending from his throne, said: 'I bow to you, O Yâgñavalkya, teach me.' Yâgñavalkya said: 'Your Majesty, as a man who wishes to make a long journey, would furnish himself with a chariot or a ship, thus is your mind well furnished by these Upanishads . You are honourable, and wealthy, you have learnt the Vedas and been told the Upanishads. Whither then will you go when departing hence?' Ganaka Vaideha said: 'Sir, I do not know whither I shall go.' Yâgñavalkya said: 'Then I shall tell you this, whither you will go.' Ganaka Vaideha said: 'Tell it, Sir.'