अध्याय २०
श्लोक 2.7.1
॥ प्राणेषु पञ्चविधं परोवरीयः सामोपासीत प्राणो हिंकारो वाक्प्रस्तावश्चक्षुरुद्गीथः श्रोत्रं प्रतिहारो मनो निधनं परोवरीयाँसि वा एतानि
|| prANeShu pa~nchavidhaM parovarIyaH sAmopAsIta prANo hiMkAro vAkprastAvashchakShurudgIthaH shrotraM pratihAro mano nidhanaM parovarIyA{\m+}si vA etAni
हिन्दी अर्थ
दुग्येऽस्मा इ्याचयुक्ता्थम् ।।२॥ ्ुगेऽस्मे' इयादि श्रुतिका ज पहले ( १।३।७में) कहा जदित्यविषयिणी सात अ्रकारक्ी सामोपात्तना अब उस आदिव्थके रूपमे सप्षविध सामकी उपासना करनी चाहिए । आदित्य सर्वदा सम है, इसख्यि वहः साम है । मेरे प्रति, मेरे प्रति एेसा शनुमूत होनेके कारण वह सबके प्रति सम है, इसलिये साम है
English
Let a man meditate on the fivefold Sâman, which is greater than great, as the prânas (senses). The hiṅkâra is smell (nose), the prastâva speech (tongue), the udgîtha sight (eye), the pratihâra hearing (ear), the nidhana mind. These are one greater than the other.