अध्याय ८
श्लोक 1.8.1
॥ त्रयो होद्गीथे कुशला बभूवुः शिलकः शालावत्यश्चैकितायनो दाल्भ्यः प्रवाहणो जैवलिरिति ते होचुरुद्गीथे वै कुशलाः स्मो हन्तोद्गीथे कथां वदाम इति
|| trayo hodgIthe kushalA babhUvuH shilakaH shAlAvatyashchaikitAyano dAlbhyaH pravAhaNo jaivaliriti te hochurudgIthe vai kushalAH smo hantodgIthe kathAM vadAma iti
हिन्दी अर्थ
लोकास्तांश्वामरोति आदित्या- न्तगेतदेवो भूतेत्य्थो देवका- हस उपर्युक्त देवको बो इस प्रकार जाननेवाला पुरुष सामगान करता है बह चा्चुष ओर भादि अथानेनैव ये चैतस्मादर्वाओ्चो खोकास्तासश्वाप्नोति मलुष्यकामाश्च तस्मादु हेवंविदुद्वाता नुयात्
English
There were once three men, well-versed in udgîtha , Silaka Sâlâvatya, Kaikitâyana, Dâlbhya, and Pravâhana Gaivali. They said: 'We are well-versed in udgîtha. Let us have a discussion on udgîtha.'